Leki moczopędne w nadciśnieniu

Otrzymane wyniki opisano w ostatnim wydaniu Archives of Internal Medicine (2009, 169: 832-842). Do metaanalizy włączono rezultaty z największych dotychczasowych badań klinicznych koncentrujących się na leczeniu hipotensyjnym (np. ALLHAT i ACCOMPLISH) oraz kilku mniejszych. Dzięki temu potwierdzono, że terapia początkowa nadciśnienia tętniczego za pomocą moczopędnych tiazydów, stosowanych we właściwej dawce, jest co najmniej tak samo skuteczna w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyka niewydolności nerek jak leczenie beta-blokerami, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę i blokerami kanałów wapniowych.

Ponadto, tiazydy skuteczniej niż inne leki zapobiegały rozwojowi niewydolności serca. Stwierdzona duża efektywność kliniczna diuretyków okazała się być niezależna od płci pacjentów oraz współwystępujących z nadciśnieniem chorób, takich jak cukrzyca lub zaburzenia funkcji nerek.

Uzyskane rezultaty ostatniej metaanalizy pozostają w zgodzie z wynikami największego badania klinicznego odnoszącego się do leczenia nadciśnienia tj. badania ALLHAT opublikowanego w 2002 roku.