Komentarz S. Molędy w sprawie samozatrudnienia

  • Sławomir Molęda
opublikowano: 18-12-2006, 00:00

W swoim piśmie do Naczelnej Rady Lekarskiej resort finansów zapewnia, że lekarzom i pielęgniarkom świadczącym w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej na podstawie zawartego kontraktu usługi na rzecz szptala nie grozi utrata statusu przedsiębiorcy, ponieważ z samej ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wynika, że odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy udzielaniu świadczeń w zakresie udzielonego zamówienia ponoszą solidarnie udzielający zamówienie i przyjmujący je. Solidarna odpowiedzialność wyklucza przypisanie pełnej odpowiedzialności zlecającemu, co zdaniem ministerstwa sprawia, że pierwszy warunek utraty statusu przedsiębiorcy z mocy prawa nie dotyczy lekarzy i pielęgniarek na kontraktach. Skoro utrata statusu przedsiębiorcy wymaga spełnienia trzech warunków łącznie, to niespełnienie warunku pierwszego gwarantuje zachowanie statusu przedsiębiorcy bez względu na pozostałe warunki.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Sprawa nie jest jednak tak oczywista, jak sugeruje ministerstwo. Otóż w warunku pierwszym nie ma mowy o pełnej odpowiedzialności zlecającego; mowa jest tylko o odpowiedzialności, bez zaznaczenia, że chodzi o odpowiedzialność pełną czy wyłączną. Może więc to być równie dobrze odpowiedzialność częściowa. Zlecający, który jest współodpowiedzialny solidarnie z wykonawcą, ponosi nadal odpowiedzialność wobec osób trzecich, chociaż nie jest to pełna odpowiedzialność. Jeżeli weźmiemy to pod uwagę, to dochodzimy do konkluzji przeciwnej do tej, do jakiej doszło ministerstwo: solidarna odpowiedzialność przypisana obu stronom kontraktu przez ustawę o zakładach opieki zdrowotnej sprawia, że nie ma możliwości wykluczenia odpowiedzialności zlecającego w drodze umowy. A zatem warunek pierwszy można uznać w rozważanym zakresie za przypisany do kontraktów z mocy prawa.
Pismo Ministerstwa Finansów jawi się w tym świetle jako nadinterpretacja tekstu ustawy, więc nie wiadomo, czy takie stanowisko zostanie podtrzymane przez urzędy skarbowe. W tej sytuacji Naczelna Rada Lekarska powinna nalegać na Ministra Finansów, aby skierował urzędową interpretację w tej sprawie do organów podatkowych w trybie art. 14 § 2 Ordynacji podatkowej. Taka interpretacja zostałaby zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów i wiązałaby organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, a zastosowanie się do niej nie mogłoby szkodzić podatnikom.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.