Jak leczyć tętniaki aorty brzusznej?

W porównaniu do wykonywanej dotychczas klasycznej operacji chirurgicznej metoda EVAR jest mniej inwazyjna, wiąże się z krótszą hospitalizacją i co najważniejsze – z mniejszą umieralnością w okresie okołozabiegowym. Jednak dopiero dziś dysponujemy porównaniami długoterminowych efektów leczenia wewnątrznaczyniowego i chirurgii otwartej.

Wskazania do zabiegu

Tętniak aorty brzusznej jest chorobą o postępującym przebiegu, której dynamika rośnie wraz z wiekiem i ostatecznie prowadzi do zagrożenia życia. Na podstawie doświadczeń lekarzy chirurgów i wyników badań stworzono zalecenia, które precyzują kryteria kwalifikacji do implantacji stent-graftów aortalno-biodrowych. Wykonanie zabiegu EVAR wskazane jest w objawowych tętniakach aorty brzusznej, których średnica jest większa od 5 cm, a u kobiet od 4,5 cm. Wskazanie do wykonania rewaskularyzacji stanowią także: szybki wzrost tętniaka – powyżej 10 mm/rok oraz dyskwalifikacja z leczenia operacyjnego, stan po licznych laparotomiach (obecność kolostomii), spodziewany czas przeżycia poniżej 10 lat i wysokie ryzyko ze względu na stan chorego.

Opublikowane ostatnio wyniki badania EVAR 1 (NEJM 2010, 10.1056/NEJMoa0909305) dają jako pierwsze wgląd w odległe obserwacje pacjentów, u których z powodu tętniaków aorty brzusznej wykonywano zabiegi wewnątrznaczyniowe lub klasyczne operacje chirurgiczne. Jednocześnie przedstawione zostały rezultaty badania EVAR 2 (NEJM 2010, 10.1056/NEJMoa0911056), w którym leczono chorych z tętniakiem aorty brzusznej zdyskwalifikowanych z metody chirurgicznej. W tej grupie pacjentów metoda przezskórna stanowiła alternatywę dla zastosowania samodzielnej farmakoterapii bez interwencji.

Cały artykuł na ten temat znajdziesz w najbliższym wydaniu Pulsu Medycyny.

Aktualna oferta prenumeraty Pulsu Medycyny