Intensywne leczenie niekorzystne u starszych pacjentów z cukrzycą typu 2

Intensywne obniżanie poziomu hemoglobiny glikolowanej u pacjentów powyżej 65 roku życia może nie przynieść zamierzonych, pozytywnych efektów terapii. Amerykańscy badacze przekonują bowiem, że u starszych pacjentów restrykcyjne i niezwykle rygorystyczne leczenie insulinami i pochodnymi sulfonomocznika ukierunkowane na obniżanie glikemii może przynieść odwrotny do zamierzonego efekt i pogorszyć jakość życia pacjentów poprzez pojawianie się epizodów hipoglikemii.

Naukowcy przeprowadzili badania na grupie 1288 pacjentów w wieku 65 i więcej lat, którzy chorowali na cukrzycę i włączeni byli do programu National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES). Analizie poddano poziomy glikemii, które odnotowano w latach 2001 i 2010. Chorych podzielono na trzy grupy w zależności od stanu ich zdrowia i sposobu leczenia - z zaawansowaną chorobą z leczeniem bardzo złożonym, chorych umiarkowanie z leczeniem pośrednim oraz na chorych z wyrównaną glikemią. Naukowcy wyrównanie cukrzycy określali wówczas, gdy poziom glikolowanej hemoglobiny spadał poniżej 7 proc. Okazało się, że u 62 proc. pacjentów, u których poziom glikemii spadł poniżej oczekiwanej wartości nie uzyskano poprawy jakości życia i znaczącej poprawy zdrowia. Istotne jest również to, że w grupie też ponad połowa chorych (55 proc.) leczona była intensywnie insuliną lub pochodnymi sylfunolomocznika.

Co więcej, współautorka badania Kasia Lipska - adiunkt na wydziale chorób wewnętrznych Yale School of Medicine, przekonuje, że analizy dowiodły, że obniżanie stężenia hemoglobiny A1c poniżej 7 proc. u starszych może przynieść więcej szkody niż korzyści. "Nasze badanie sugeruje, że nie powinniśmy stosować jednego schematu terapii, a część populacji szczególnie starszych diabetyków może być poddawana zbyt intensywnemu leczeniu"- uważa badaczka.

 

Źródło: JAMA Internal Medicine, 2015; DOI: 10.1001/jamainternmed.2014.7345