Epilepsja – choroba świętego Walentego

„Jest co świętować, bo miłość, a szczególnie ta odwzajemniona bardzo pozytywnie wpływa na nasze życie i zdrowie. To stan, w którym wydzielają się hormony potocznie zwanymi „hormonami szczęścia” - mówi prezes Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia Bożena Janicka.  

Chemia miłości

Za „motylki w brzuchu” odpowiada fenyloetyloamina, której działanie jest podobne do działania amfetaminy – wywołuje euforię i poprawia nastrój. 

Pozytywne emocje sprawiają, że organizm wytwarza więcej dopaminy - hormonu przyjemności i nagrody. Im więcej go mamy w organizmie, tym lepiej radzimy sobie ze stresem. 

Oksytocyna wyzwala potrzebę bliskości i silne przywiązanie, dlatego jest nazywana hormonem miłości. Pozytywnie wpływa na relacje międzyludzkie, sprzyja empatii i otwarciu się na drugiego człowieka. 

Najbardziej pożądane są jednak endorfiny, czyli tzw. hormony szczęścia. To one sprawiają, że jesteśmy zrelaksowani, mamy dobry nastrój i mocniej odczuwamy wszelkie przyjemności.  

Udowodniono, że pozytywne emocje, które towarzyszą uczuciu miłości, mają wyraźny wpływ na układ odpornościowy organizmu. Szczęśliwie zakochani są bardziej odporni na choroby niż osoby częściej odczuwające napięcie, smutek, czy cierpiące na depresję. 

W Polsce na padaczkę cierpi około 400 tys. ludzi. Podczas napadu dochodzi do zaburzenia czynności mózgu, na skutek których następują gwałtowne, samorzutne wyładowania bioelektryczne w komórkach nerwowych

„Podczas napadu chory zazwyczaj upada i traci przytomność na kilka minut. Zdarza się ślinotok, przygryzienie języka, chwilowy bezdech. W takiej sytuacji warto wiedzieć, jak udzielić pomocy osobie, która dostała napadu padaczkowego w miejscu publicznym” – podkreśla prezes PPOZ.

Jak pomóc choremu w czasie ataku padaczki?

1.Pamiętaj, by ułożyć chorego w bezpiecznej pozycji, najlepiej na boku. Sprawdź  drożność dróg oddechowych, aby mógł oddychać i się nie zadławił.

2. Na świeżym powietrzu napad mija szybciej, dlatego jeśli chory jest w pomieszczeniu, warto otworzyć okno

3.Mózg szybciej reaguje, jeśli na czymś się skupia, więc możesz mówić do chorego. 

4.Od początku napadu odlicz 5 minut – jeśli po tym czasie nie minie, wezwij pogotowie. Atak epilepsji trwający powyżej 10 minut stanowi zagrożenie życia

5.Po napadzie chory przez jakiś czas jest zdezorientowany, może nawet zasnąć, co jest normalnym objawem wyczerpania organizmu. Pacjent może odczuwać chłód, dlatego dobrze jest czymś go okryć. 

6.Możesz wezwać pogotowie do chorego, gdy napad zdarzy się w miejscu publicznym, nawet gdy nie ma zagrożenia życia.