Co wiemy o warunkach kształcenia na kierunkach lekarskich? Raport NIL
13 uczelni wzięło udział w badaniu Naczelnej Izby Lekarskiej, które dotyczyło oceny jakości kształcenia na kierunkach medycznych. Wyniki pokazują, jak różnią się one w podejściu do kształcenia oraz, jak zróżnicowana jest na nich kadra naukowo-dydaktyczna. I tak dane raportu wskazują, że najliczniejsza grupa utytułowanych dydaktyków jest zatrudniona w Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu, a najmniejsza w Uczelni Medycznej w Warszawie.

W badaniu Naczelnej Izby Lekarskiej wzięło udział 13 uczelni, które mają długą tradycję prowadzenia kierunków lekarskich, jak i te, które stosunkowo niedawno wprowadziły do swojej oferty dydaktycznej program nauczania przyszłych lekarzy. Raport został sporządzony w oparciu o wyniki ankiety, której pytania dotyczyły zasadniczych kwestii dotyczących kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów, między innymi kadry naukowo-dydaktycznej, nauczania przedmiotów przedklinicznych i klinicznych oraz wyników nauczania.
W ankiecie znalazły się również pytania, których celem było uzyskanie informacji o liczbie studentów kształconych na wskazanych wyżej kierunkach.
Kadra dydaktyczna
Jak czytamy w raporcie liczba nauczycieli akademickich pracujących na badanych uczelniach i związanych z kształceniem lekarzy/lekarzy dentystów posiadających tytuł/stopień naukowy profesora, doktora habilitowanego i doktora jest bardzo zróżnicowana.
W uczelniach, które przysłały do NIL swoje ankiety łącznie pracuje 5681 takich osób. Większość z nich 5137 osób – co stanowi ponad 90 proc. wszystkich zatrudnionych to pracownicy „starych” uczelni. Najliczniejsza grupa osób z tytułami profesora, doktora habilitowanego i doktora jest zatrudniona w Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu – łącznie jest to 1123 osoby, najmniejszą grupę (20 osób) stanowią nauczyciele akademiccy z tymi tytułami naukowymi zatrudnieni w Uczelni Medycznej w Warszawie.
Liczba publikacji w czasopismach krajowych
Liderem pod względem publikacji w roku akademickim 2021/2022 w czasopismach krajowych okazał się Śląski Uniwersytet Medyczny (1457 publikacji) oraz Warszawski Uniwersytet Medyczny (1312 publikacji). Tuż za nimi jest Uniwersytet Medyczny w Łodzi z 1101 publikacjami w krajowych czasopismach.
W czasopismach zagranicznych zdecydowanie najczęściej publikował Warszawski Uniwersytet Medyczny (2452 publikacji) oraz Uniwersytet Medyczny w Łodzi (2090 publikacji).
Baza dydaktyczna w zakresie nauk podstawowych
Trzy „nowe” uczelnie (Uniwersytet w Zielonej Górze, Uczelnia Medyczna w Warszawie i Uniwersytet w Kaliszu) informują, że tylko częściowo dysponują własną bazą dydaktyczną w zakresie nauk podstawowych. Uniwersytet w Zielonej Górze poinformował, że nie dysponuje zakładem/pracownią patologii/patomorfologii. Nie ma tam również zakładu pracowni patofizjologii.
Uczenia Medyczna w Warszawie nie dysponuje własnym zakładem/pracownią patologii/patomorfologii. Uniwersytet w Kaliszu nie ma prosektorium, zakładu/pracowni patologii/patomorfologii oraz zakładu/pracowni histologii. Pozostałe uczelnie biorące udział w badaniu dysponują w zakresie nauk podstawowych własną bazą dydaktyczną opisaną w ankiecie.
Jedynie Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu nie używa w trakcie ćwiczeń z przedmiotów podstawowych preparatów syntetycznych oraz wirtualnych pomocy naukowych. Wszystkie zajęcia odbywają siew tej uczelni z wykorzystaniem preparatów naturalnych.
Rekomendacje NIL
W raporcie wskazano rekomendacje dla uczelni, a w nich:
- Nadzór nad standardami realizacji programów nauczania: Wprowadzenie nadzoru nad standardami nauczania na wszystkich uczelniach, aby zapewnić spójność, jednolitość i jakość kształcenia.
- Współpraca międzyuczelniana: Zachęcanie do wymiany kadry dydaktycznej i doświadczeń w modelu wizytujących wykładowców (zachodnim) i współpracy między "starymi" a "nowymi" uczelniami.
- Inwestycje w infrastrukturę: Wspieranie nowych uczelni w zakresie rozbudowy infrastruktury dydaktycznej i nadzór nad jej poprawnym planowaniem.
- Szkolenia dla kadry: Organizowanie szkoleń wraz z certyfikacją dla kadry dydaktycznej, zwłaszcza z nowych uczelni, aby zapewnić najwyższe standardy nauczania.
- Ewaluacja programów nauczania: Regularne przeglądy programów nauczania i sylabusów w celu ich aktualizacji i dostosowania do aktualnych wymogów medycyny.
- Budowanie sieci współpracy (likwidowanie barier): Umożliwienie studentom i pracownikom naukowym uczestnictwa w projektach badawczych prowadzonych przez różne uczelnie.
- Zachęcanie do innowacji: Wspieranie nowatorskich metod nauczania i badań wśród wszystkich uczelni, niezależnie od ich "wieku".
- Feedback od studentów: Regularne badania/ankiety (realizowane przez COBIK NIL) wśród studentów wszystkich uczelni w celu zebrania opinii dotyczących jakości kształcenia i rekomendowanie zmian organizacyjnych i merytorycznych na podstawie uzyskanych odpowiedzi.
Na pytania zadane przez Naczelną Izbę Lekarską odpowiedziały: Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Gdański Uniwersytet Medyczny, Śląski Uniwersytet Medyczny, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Uniwersytet Zielonogórski, Uniwersytet Opolski, Uniwersytet Radomski (wcześniej: Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu), Uczelnia Medyczna im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, Uniwersytet Kaliski (wcześniej: Akademia Kaliska im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego).
Cały raport TUTAJ
Źródło: Puls Medycyny