„Rekomendacje skupiają się nie tylko na zwalczaniu bólu, ale także objawów towarzyszących, takich jak nudności, wymioty, światłowstręt, ograniczenie sprawności ruchowej w napadzie migreny. Zwraca się też uwagę na kontrolę przyjmowanych leków — w przypadku napięciowego bólu głowy czy przewlekłych, codziennych bólów głowy. Wytyczne nakazują również stosowanie różnych leków, w różnych formułach w różnych postaciach bólów głowy, a także u tego samego chorego z tym samym rodzajem bólu głowy przy różnych atakach” — wymienia prof. Stępień.

Istnieje cała gama leków, które są stosowane w terapii bólów głowy. Najczęściej są to preparaty OTC, które pacjent przyjmuje sam, a lekarze nie mają nad tym kontroli. „Naszym zadaniem jest nauczenie pacjenta, aby nie przyjmował zbyt dużej ilości leków jednorazowo i wskazanie, które może przyjąć w danym bólu, a jakich powinien unikać. Powinniśmy także nauczyć pacjenta prowadzić dzienniczek bólów glowy” — zaznacza prof. Stępień. 

W piśmiennictwie dotyczącym bólów głowy pojawiło się nowe określenie: sustained pain free response (SPF) (one & done), oznaczające sytuację, w której nie dość, że ból głowy musi ustąpić, to jeszcze pacjent powinien pozostawać bez niego w następnych godzinach czy następnej dobie. 

Jeśli leczenie migrenowego bólu głowy jest od początku prowadzone prawidłowo, to pacjent przyjmuje znacznie mniej leków i jest dużo mniejsze prawdopodobieństwo przeistoczenia się migreny epizodycznej w postać przewlekłą. Niektórzy taką transformację uważają za nieuchronną z biegiem czasu, tak jednak nie jest, bo są pacjenci, u których przy przestrzeganiu zaleceń i prawidłowo prowadzonym leczeniu nigdy do rozwoju migreny przewlekłej nie dochodzi. 

Cytaty pochodzą z wykładu prof. dr. hab. n. med. Adama Stępnia, wygłoszonego podczas V Ogólnopolskiej Konferencji Naukowo-Szkoleniowej Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, 19-21 maja 2016 r. Mikołajki.