Tecfidera alternatywą dla zastrzyków z interferonu u pacjentów z SM
Tecfidera alternatywą dla zastrzyków z interferonu u pacjentów z SM
- Monika Wysocka
Badanie ENDORSE potwierdziło długotrwały, korzystny profil bezpieczeństwa leku Tecfidera po 5 latach stosowania u pacjentów z rzutowo-remisyjnym stwardnieniem rozsianym, a także pozytywne kliniczne i radiologiczne wyniki leczenia pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą.
ENDORSE to ogólnoświatowe, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby przedłużenie badania zasadniczego oceniającego długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność leczenia preparatem Tecfidera (dawka 240 mg podawana w schemacie dwa lub trzy razy na dobę). Pacjenci, którzy ukończyli trwające do dwóch lat leczenie Tecfidera w badaniach zasadniczych 3 fazy (DEFINE i CONFIRM), kontynuowali terapię tą samą dawką leku w badaniu ENDORSE.
Zmniejszenie liczby i objętości zmian
Po pięciu latach stosowania (dwa lata w badaniu DEFINE/CONFIRM i trzy lata w badaniu ENDORSE) wyniki analizy cząstkowej pokazują, że pacjenci kontynuujący leczenie preparatem Tecfidera podawanym dwa razy na dobę uzyskali trwałą skuteczność kliniczną w odniesieniu do takich punktów końcowych, jak liczba rzutów i progresja stopnia niepełnosprawności. Mierzone one były z użyciem odpowiednio rocznego wskaźnika rzutów (ARR) i 24-tygodniowej oceny wg Rozszerzonej Skali Niesprawności Ruchowej (EDSS). Otrzymane wyniki są podobne do zaobserwowanych po dwóch latach leczenia prowadzonego w ramach badań DEFINE i CONFIRM. W badaniu klinicznym III fazy DEFINE wykazano istotne zmniejszenie liczby nowych lub powiększających się zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych oraz aktywność zmian ulegających wzmocnieniu po podaniu gadolinu (Gd+) po 2 latach stosowania u pacjentów z rzutową-remisyjną postacią SM (RRSM).
„Najnowsze analizy uzupełniają przedstawione wcześniej wyniki dzięki uwzględnieniu dodatkowych parametrów MRI, takich jak liczba zmian hipointensywnych w obszarze T1-zależnych, objętość zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych, zmian Gd+ i zmian hipointensywnych w obrazach T1-zależnych oraz zanik tkanki mózgowej. Wykazano zmniejszenie liczby i objętości zmian oraz zmniejszenie zaniku tkanki mózgowej. Uzyskane wyniki wykazują korzystne działanie leku Tecfidera na wiele aspektów patofizjologicznego podłoża stwardnienia rozsianego” — podsumowuje prof. Krzysztof Selmaj, kierownik Kliniki Neurologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, prowadzący badanie DEFINE.
Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest ważnym narzędziem w monitorowaniu aktywności i progresji stwardnienia rozsianego, stosowanym zarówno w codziennej praktyce, jak i w badaniach klinicznych. Liczba zmian wzmacniających się po podaniu gadolinu (Gd+) w obrazach T1-zależnych oraz liczba nowych lub powiększających się zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych świadczy o niedawno przebytym procesie zapalnym. Obrazy T2-zależne umożliwiają pomiar ilościowy skumulowanego zakresu zmian lub ognisk choroby. Zmiany hipointensywne w obrazach T1-zależnych, nieulegające wzmocnieniu po podaniu kontrastu, są silniej związane ze zniszczeniem tkanki i utratą aksonów. Ich obecność wiąże się ze zwiększeniem niesprawności ruchowej i trwałego ubytku neurologicznego.
Skuteczność leku u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą
Analiza danych uzyskanych z badania ENDORSE miała na celu ocenę długoterminowej skuteczności produktu Tecfidera u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą (definiowanych jako osoby z rozpoznaniem SM postawionym w ciągu jednego roku przed włączeniem do badania DEFINE lub CONFIRM, dotychczas nieotrzymujące terapii modyfikującej przebieg choroby lub przyjmujące wcześniej monoterapię kortykosteroidami). W pięcioletnim okresie obserwacji pacjenci z nowo rozpoznaną chorobą otrzymujący lek Tecfidera dwa razy na dobę doświadczyli istotnej redukcji liczby rzutów (mierzonej z użyciem ARR oraz odsetka pacjentów z rzutem choroby), spowolnienia progresji stopnia niepełnosprawności (mierzonej za pomocą 24-tygodniowej oceny EDSS) oraz zmniejszenia liczby zmian mózgowych. Wspomniane efekty były podobne do wyników podawanych dla populacji ogólnej badania ENDORSE, co potwierdza zgodną skuteczność produktu Tecfidera w tej podgrupie chorych.
„To może nie przełom, ale na pewno postęp. Mamy kolejny lek, który ze względu na sposób stosowania jest wygodny dla pacjenta, co wpływa na adherencję terapii. Co ważniejsze — jest to lek o wyraźnie większej skuteczności niż obecnie stosowana terapia pierwszoliniowa interferonem beta. Lek jest dobrze tolerowany, ponieważ objawy gastryczne i zaczerwienienie skóry, które pojawiają się po jego zażyciu, nie są tak uciążliwe, jak objawy paragrypowe z gorączką po zażyciu interferonu” — ocenia neurolog.
Oczekiwanie na refundację
Lek został zarejestrowany najpierw w Stanach Zjednoczonych, gdzie obecnie jest nim leczonych ok. 100 tys. pacjentów, a także w krajach UE, a więc także w Polsce. Jednak bez refundacji nie ma szans na powszechne zastosowanie. „Został złożony wniosek refundacyjny i wydawałoby się — na podstawie profilu tego leku i doświadczeń światowych — że nie powinno być żadnych kłopotów z przyznaniem refundacji. Tymczasem dość niespodziewanie AOTM wydał negatywną decyzję. Zostały już złożone wyjaśnienia i mamy nadzieję, że ponowne rozpatrzenie wniosku zakończy się pozytywnie” — skomentował prof. Selmaj.
Badanie ENDORSE potwierdziło długotrwały, korzystny profil bezpieczeństwa leku Tecfidera po 5 latach stosowania u pacjentów z rzutowo-remisyjnym stwardnieniem rozsianym, a także pozytywne kliniczne i radiologiczne wyniki leczenia pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą.
ENDORSE to ogólnoświatowe, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby przedłużenie badania zasadniczego oceniającego długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność leczenia preparatem Tecfidera (dawka 240 mg podawana w schemacie dwa lub trzy razy na dobę). Pacjenci, którzy ukończyli trwające do dwóch lat leczenie Tecfidera w badaniach zasadniczych 3 fazy (DEFINE i CONFIRM), kontynuowali terapię tą samą dawką leku w badaniu ENDORSE. Zmniejszenie liczby i objętości zmianPo pięciu latach stosowania (dwa lata w badaniu DEFINE/CONFIRM i trzy lata w badaniu ENDORSE) wyniki analizy cząstkowej pokazują, że pacjenci kontynuujący leczenie preparatem Tecfidera podawanym dwa razy na dobę uzyskali trwałą skuteczność kliniczną w odniesieniu do takich punktów końcowych, jak liczba rzutów i progresja stopnia niepełnosprawności. Mierzone one były z użyciem odpowiednio rocznego wskaźnika rzutów (ARR) i 24-tygodniowej oceny wg Rozszerzonej Skali Niesprawności Ruchowej (EDSS). Otrzymane wyniki są podobne do zaobserwowanych po dwóch latach leczenia prowadzonego w ramach badań DEFINE i CONFIRM. W badaniu klinicznym III fazy DEFINE wykazano istotne zmniejszenie liczby nowych lub powiększających się zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych oraz aktywność zmian ulegających wzmocnieniu po podaniu gadolinu (Gd+) po 2 latach stosowania u pacjentów z rzutową-remisyjną postacią SM (RRSM). „Najnowsze analizy uzupełniają przedstawione wcześniej wyniki dzięki uwzględnieniu dodatkowych parametrów MRI, takich jak liczba zmian hipointensywnych w obszarze T1-zależnych, objętość zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych, zmian Gd+ i zmian hipointensywnych w obrazach T1-zależnych oraz zanik tkanki mózgowej. Wykazano zmniejszenie liczby i objętości zmian oraz zmniejszenie zaniku tkanki mózgowej. Uzyskane wyniki wykazują korzystne działanie leku Tecfidera na wiele aspektów patofizjologicznego podłoża stwardnienia rozsianego” — podsumowuje prof. Krzysztof Selmaj, kierownik Kliniki Neurologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, prowadzący badanie DEFINE. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest ważnym narzędziem w monitorowaniu aktywności i progresji stwardnienia rozsianego, stosowanym zarówno w codziennej praktyce, jak i w badaniach klinicznych. Liczba zmian wzmacniających się po podaniu gadolinu (Gd+) w obrazach T1-zależnych oraz liczba nowych lub powiększających się zmian hiperintensywnych w obrazach T2-zależnych świadczy o niedawno przebytym procesie zapalnym. Obrazy T2-zależne umożliwiają pomiar ilościowy skumulowanego zakresu zmian lub ognisk choroby. Zmiany hipointensywne w obrazach T1-zależnych, nieulegające wzmocnieniu po podaniu kontrastu, są silniej związane ze zniszczeniem tkanki i utratą aksonów. Ich obecność wiąże się ze zwiększeniem niesprawności ruchowej i trwałego ubytku neurologicznego. Skuteczność leku u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobąAnaliza danych uzyskanych z badania ENDORSE miała na celu ocenę długoterminowej skuteczności produktu Tecfidera u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą (definiowanych jako osoby z rozpoznaniem SM postawionym w ciągu jednego roku przed włączeniem do badania DEFINE lub CONFIRM, dotychczas nieotrzymujące terapii modyfikującej przebieg choroby lub przyjmujące wcześniej monoterapię kortykosteroidami). W pięcioletnim okresie obserwacji pacjenci z nowo rozpoznaną chorobą otrzymujący lek Tecfidera dwa razy na dobę doświadczyli istotnej redukcji liczby rzutów (mierzonej z użyciem ARR oraz odsetka pacjentów z rzutem choroby), spowolnienia progresji stopnia niepełnosprawności (mierzonej za pomocą 24-tygodniowej oceny EDSS) oraz zmniejszenia liczby zmian mózgowych. Wspomniane efekty były podobne do wyników podawanych dla populacji ogólnej badania ENDORSE, co potwierdza zgodną skuteczność produktu Tecfidera w tej podgrupie chorych.„To może nie przełom, ale na pewno postęp. Mamy kolejny lek, który ze względu na sposób stosowania jest wygodny dla pacjenta, co wpływa na adherencję terapii. Co ważniejsze — jest to lek o wyraźnie większej skuteczności niż obecnie stosowana terapia pierwszoliniowa interferonem beta. Lek jest dobrze tolerowany, ponieważ objawy gastryczne i zaczerwienienie skóry, które pojawiają się po jego zażyciu, nie są tak uciążliwe, jak objawy paragrypowe z gorączką po zażyciu interferonu” — ocenia neurolog. Oczekiwanie na refundacjęLek został zarejestrowany najpierw w Stanach Zjednoczonych, gdzie obecnie jest nim leczonych ok. 100 tys. pacjentów, a także w krajach UE, a więc także w Polsce. Jednak bez refundacji nie ma szans na powszechne zastosowanie. „Został złożony wniosek refundacyjny i wydawałoby się — na podstawie profilu tego leku i doświadczeń światowych — że nie powinno być żadnych kłopotów z przyznaniem refundacji. Tymczasem dość niespodziewanie AOTM wydał negatywną decyzję. Zostały już złożone wyjaśnienia i mamy nadzieję, że ponowne rozpatrzenie wniosku zakończy się pozytywnie” — skomentował prof. Selmaj.
Dostęp do tego i wielu innych artykułów otrzymasz posiadając subskrypcję Pulsu Medycyny
- E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
- Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
- Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach
- Papierowe wydanie „Pulsu Medycyny” (co dwa tygodnie) i dodatku „Pulsu Farmacji” (raz w miesiącu)
- E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
- Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
- Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach