Odwracalne czynniki ryzyka migotania przedsionków

Modyfikacja czynników ryzyka w prewencji wtórnej migotania przedsionków (AF) ma istotne znaczenie. Do modyfikowalnych czynników ryzyka należą: nadciśnienie tętnicze, nadwaga i otyłość, brak aktywności fizycznej, spożycie alkoholu oraz refluks żołądkowo-przełykowy.

Nadciśnienie tętnicze (NT) to choroba najczęściej współistniejąca z migotaniem przedsionków. Według literatury, 49-90 proc. osób z migotaniem przedsionków ma również nadciśnienie.

Czy nadciśnienie tętnicze warto leczyć agresywnie?

Metaanaliza z 2005 r. pokazuje, że zastosowanie w terapii NT inhibitorów konwertazy istotnie, bo aż o 28 proc., obniża ryzyko migotania przedsionków. Jedno z badań miało za zadanie sprawdzenie, czy bardzo agresywne obniżanie ciśnienia tętniczego u pacjentów z migotanie przedsionków po ablacji skuteczniej przeciwdziała nawrotom AF niż standardowe postępowanie. Ciśnienie skurczowe w grupie, w której zalecano tylko dobrą kontrolę, wyniosło średnio 135 mm Hg, natomiast w grupie intensywniej leczonej — 123 mm Hg. Jednak nie przełożyło się to na różnicę w częstości nawrotów migotania przedsionków.

Istnieją również badania wykazujące korzyści z agresywnego obniżania ciśnienia u chorych na AF. Dotyczy to przede wszystkim osób, które mają znacznie przekroczone normy ciśnienia tętniczego. Prawdopodobnie im wyższe jego wartości wyjściowe, tym lepsza redukcja ryzyka wystąpienia migotania przedsionków przy agresywnym leczeniu.

Należy przy tym pamiętać, że zbyt duża redukcja ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych, wiąże się z ryzykiem istotnej klinicznie hipotensji.

W dalszej części artykułu:

• Migotanie przedsionków a refluks żołądkowo-przełykowy
• Kiedy sport pomaga, a kiedy szkodzi w migotaniu przedsionków
• Migotanie przedsionków a redukcja masy ciała
• Migotanie przedsionków a spożycie alkoholu