Kręta droga denerwacji nerek
Historia przezskórnej denerwacji nerek (DN), zabiegu obniżającego ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów z opornym na leczenie farmakologiczne nadciśnieniem tętniczym (NT), jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji.
Wyniki pierwszych zabiegów denerwacji nerek, opublikowane w 2009 r.1, wzbudziły entuzjazm wśród lekarzy i chorych. Kolejne nadzieje rozbudziło wieloośrodkowe badanie randomizowane HTN-2, porównujące wyniki leczenia chorych na oporne NT za pomocą przezskórnej denerwacji nerek i farmakologicznie2. Wydawało się, że znaleźliśmy dość prostą terapię, pozwalającą na pozbycie się podwyższonego ciśnienia krwi i co więcej — odstawienie lub przynajmniej znaczącą redukcję męczącego, wielotabletkowego leczenia farmakologicznego. Jednak następne, większe badanie HTN-3 z zastosowaniem leczenia pozorowanego (sham treatment) zburzyło tę piękną układankę — nie pokazano żadnej istotnej różnicy między denerwacją a leczeniem farmakologicznym3.